Chapter 5

Gdy tylko przekroczyliśmy próg domu zauważyłem Gemmę i mamę idące w naszym kierunku.
 - Ok, co się dzieje? - ciszę przerwał Louis.
 - Dzwonił wujek Rob, ciocia Ruby miała wypadek.
 - Boże. - nie wiedziałem co innego powiedzieć.
 - Tak mi przykro.
 - To miłe Louis. Cały problem polega na tym, że ciocia i wujek mają małe dzieci. Wujek pracuje, nie dadzą mu wolnego, ciocia jest w ciężkim stanie, a dziećmi nie ma się kto zająć. - powiedziała jednym tchem Anne.
 - I rozumiem że ktoś z nas ma tam jechać i im pomóc, prawda? - zapytałem.
 - Harry, dobrze wiesz, że mają tylko nas.
 - Tak, wiem. Na kogo padł wybór? - ponownie zadałem pytanie.
 - Na mnie. - wreszcie z końca pomieszczenia odezwała się Gemma.
 - Jak to na ciebie? - prawie wykrzyczał Louis.
 - Louis, spokojnie. Ona musi jechać. Musimy im pomóc. Harry'ego nie wyślemy, ma szkołę, poza tym on i opieka nad małymi dziećmi? Proszę cię. Ja też nie mogę jechać. A Gemma akurat ma wolne.
 - Ok, rozumiem. Na jak długo?
 - Nie wiem.
 - Ok, rozumiem. Pozwól mi się z tym oswoić. Możemy potem porozmawiać? - zapytał już bardziej opanowany.
 - Jasne i przepraszam. - Gemma wraz z mamą poszły do kuchni. Zostaliśmy tylko my.
 - Stary, nie martw się, będzie dobrze. Pojedzie, wróci i będzie po staremu. - powiedziałem i poklepałem go po ramieniu.
 - Oby. Dzięki, bracie. - Louis odpowiedział i uśmiechnął się do mnie. Powiedział do mnie 'bracie'. Boże. Ok, Harry, uspokój się, zachowujesz się jak mała dziewczynka.
 - Więc... Jak w pracy?




___________________________________________________________________
Znowu krótki, mam nadzieję że się spodoba.
ask